In 1993 werd de eerste IJslander aangeschaft, Bert heeft deze jongen samen met een vriend gekocht. Ik zat toen nog vol in de grote paarden en vond die IJslanders maar klein.Tuurlijk reed ik al wel eens met Bert mee op de IJslanders en kwam tot de ontdekking dat het toch wel heel erg leuk was om te doen. Door een blessure aan mijn knie werd de beslissing om over te gaan naar de IJslanders versneld genomen. Met 1 probleem bleven we zitten we hadden maar 1 IJslander. Al snel kwam nr. 2 erbij en de rest laat zich raden. We gingen ons verdiepen in de fokkerij en schaften we wat merries aan. Inmiddels kwamen er ook betere paarden om ook de sport mee te kunnen rijden. Want als een fanatiek dressuur ruiter wil je toch weer op niveau gaan rijden. Na vele trainingen met vooraanstaande trainers uit binnen en buitenland, kwam ik tot de conclussie dat de dressuur me wel kon helpen in het trainen van de paarden tot op een hoger niveau. Aangezien ik altijd eruit wil halen wat er inzit ga ik er ook vol voor. Dat resulteerd uiteindelijk ook tot deelname aan de WK 2007. Wat een ervaring!!!! Natuurlijk kun je dit nooit alleen bereiken en heb je vele mensen nodig om tot zo'n resultaat te komen. Het juiste paard, de juiste trainer, de juiste grooms en natuurlijk een thuisfront wat je steunt. Het kost natuurlijk enorm veel tijd en energie.

In de 18 jaar dat we met de IJslanders bezig zijn leren we nog steeds bij zowel wat rijden betreft als in de fokkerij. Er komen steeds meer goede paarden naar Nederland wat wel heel gaaf is voor zowel de sport als voor de fokkerij.

Komend seizoen wordt weer spannend voor zowel de sport als de fokkerij. Met Spá zal ik gaan proberen weer bij de beste te zijn en mogelijk naar Oostenrijk te kunnen. Eldjárn zal voor België starten met zijn nieuwe ruiter, en wat de fokkerij betreft verwachten we wel een paar hele gave veulens van wel hele gave hengsten.